Het verhaal van Willy Boender - VariantZorg

De dag dat mijn cliënt dacht dat ik een pruik droeg Op een vroege morgen ga ik langs bij een cliënt. Na haar goedemorgen gewenst te hebben, zet ik alles klaar om haar te wassen. Mevrouw ligt weer in bed en krijgt een bordje pap. Dan vraagt ze opeens ‘Mag ik aan je haar voelen?’ Ik buig mijn hoofd naar toe. Heel voorzichtig wrijft ze door mijn haar. ‘Oh’, zegt ze zachtjes. ‘Het zijn echte krullen! Ik dacht dat het een pruik was.’ Dus ik zeg dat het mijn echte krullen zijn. ‘En weet u hoe dat komt? Ik ben bij de zee opgegroeid’, zeg ik. Ik weet dat mijn cliënt uit de buurt van mijn geboortedorp komt. ‘Nou, dan hebben ze mij overgeslagen, ik moest altijd krullers zetten’, aldus mevrouw. Ik beaam het: ‘Ja, uw krullen hebben ze aan mij gegeven.’ En toen kreeg ik het liefste compliment. ‘Ach, dan zijn ze goed terecht gekomen, want je bent zo’n lieve zuster.’ Dit is nou precies de reden dat ik in de zorg werk, de waardering die ik krijg van mijn cliënten en dat ik echt, al is het soms voor even, iets kan betekenen in hun leven.
Het verhaal van Willy Boender - VariantZorg

Lees meer verhalen